Kolos Rodyjski

Jeden z siedmiu cudów świata. Olbrzymich rozmiarów posąg Heliosa wybudowany na wyspie Rodos przez Charesa z Lindos. Upamiętniał zwycięstwo Rodyjczyków nad Demetriuszem Poliorketesem.

Wysokość wynosiła ok. 32 m, a jego waga ok. 70 ton, Wykonany był z 13 ton brązu, ponad 7 ton żelaza oraz był obciążony kamieniami. Koszt budowy wyniósł 300 talentów, czyli około 9 ton srebra. Była to wartość olbrzymia.

Według Filona była to swobodnie stojąca postać mężczyzny, wznosząca się na podstawie z białego marmuru. W uniesionej dłoni trzymał pochodnię, którą można było zapalać, dzięki czemu służyła w dzień jako znak nawigacyjny (stawa), a w nocy był latarnią morską. Twarz przedstawiona prawdopodobnie na awersie rodyjskiej monety z połowy III w. p.n.e.

Runął w 225 roku p.n.e. podczas trzęsienia ziemi; pozostawiony w miejscu upadku 653 roku n.e., kiedy Arabowie najechali Rodos i zniszczyli posąg dla zdobycia brązowego złomu (podobno przewoziło go 900 wielbłądów).